Nieuws

Wat ein Fiëst!

En ook al valt het soms zwaar om na het carnavalsseizoen nog te repeteren, voor een feestje zijn we altijd wel te

RS met baard

vinden. Zo ook afgelopen zaterdag op het Feest van Robert die 50 lentes jong geworden was. De repetities zaten er op, het feest kon beginnen.

Uitgedost met toepasselijke baard, (huh? Wat is dat? De vrouwmetdebaard?) en voorzien van rollators beklommen we onder de klanken van ZZ Top het podium. Het duurde wel even gezien onze “ouderdom” maar dan heb je ook wat. 🙂

Met dank aan Niek voor het bijregelen van het geluid wisten we er weer een prachtige avond van te maken. Het sprong en hoste, de polonaise kwam meermaals voorbij, we knalden de avond in.

3 daag

En ook al mislukte de inzet eventjes aan onze kant, bij 3 Daag gingen de kruizen de lucht in! Wat een pracht gezicht. Doezend.

Na het nummer lag de bühne dan wel bezaaid met die kruizen maar goed, een brandstapel is snel gemaakt.

Dé afsluiter kwam in de vorm van het alom geprezen carnavalsdeuntje van de band Ramstein! Met Robert als grote fan hebben we de sirene flink laten loeien en 3 minuten lang om volume 13 een bak herrie gebracht van hier tot ginder en terug. Ik hoop dat de kippen niet van stok gevallen zijn. 🙂 Hup, nog 1x een allerlaatste toegift en dan: Bier! Het was nog lang onrustig in Hegelsom….

 

Lege glazen


De Koelkast

Joa, Joa. Het is echt woar!

Ozze Rob is in het bezit van een echte Fridge! Ik weet, het is haast niet te bevatten maar dit legendarische fenomeen dat de rockmuziek op zijn grondvesten heeft doen schudden de afgelopen 40 jaar is nu ook te bewonderen bij Richtig Spiêt.

The Fridge

Wat een apparaat! De echte nerds kunnen hier even klikken voor alle specs.

Fotoliefhebbers kunnen hier terecht.

Het is niet te bevatten zo fraai. Alleen al voor dit monster van een baskast is het de moeite waard onze optredens te bezoeken. Een handje meehelpen met die koelkast te verslepen is dan overigens meer dan welkom want zelfs Noël tilde zich er bijna een breuk aan. En die kan normaal een paard met 1 hand optillen.

Podium

Naast de Hammond nu dus weer een ontilbaar apparaat in de band. Ik hoop dat ons podium van zaterdag dat allemaal kan dragen…

Nu ja, we hebben er wederom een top repetitie opzitten en zijn klaar voor het feest komende zaterdag. De temperatuur zal -4 gaan zijn maar zodra wij losbarsten breekt bij iedereen het zweet snel uit en verwacht ik een tropisch hoogtepunt met veel lawaai. (wat een klapper hebben wij voor zaterdag. woep woep).


Ut is nog neet vurbeej….

Het carnavals seizoen is dan misschien wel voorbij, en we kijken terug op fantastische optredens maar weej goan door!

Het is bijna zover, eerst spelen we op een besloten feest en een weekje later gaan we toch echt dat huiskamerconcert geven. En we hebben er zin in!

Repeteren is een heel ander verhaal. Een week na de carnaval jezelf bij elkaar vegen en dan weer naar het repetitiehok toe gaanwas voor velen van ons al best een opgave. En dan hop: Carnavalsmuziek maken…. Oei. Dat viel nog niet mee. We hebben ons er dapper doorheen gevochten. Een kleine evaluatie gedaan en dan maar oefenen. Of toch eerst maar een biertje drinken? Nu ja, kom we spelen nog een nummer. Wacht? Wat is dat? Zo veel fouten hebben we echt nog nooit gespeeld. Wie zit hier niet op te letten?

Iedereen dus. De concentratie was lastig te vinden, het enthousiasme lag onder de bank… Misschien hadden we beter een weekje pauze genomen? Nu ja, de tweede repetitie liep al heel wat beter. Ook al gooide Jasper met bier, had Rob last van een krakende versterker en had Paul voor het eerst in zijn leven zijn melodie-tje niet geoefend. Het was al weer stukken beter. We komen er wel. De creatieve ideeën begonnen alweer op te borrelen. De vloer is weer schoon en nieuwe nummers bekend.

We gaan vrolijk verder! Alaaf!


Doezend! RS oppe Zoepkoel

En zo stonden we afgelopen week zo maar in de Zoepkoel! Vette Shit zou Silvijn zeggen!

Het was nog een heel gedoe om alles ter plaatse te krijgen maar toen begon het pas. Onze begeleidster liet het even afweten en we kregen een vervanger. Hartstikke aardige knaap maar helaas geen idee van waar we moesten zijn, hoe we er moesten komen en waar op te bouwen. Enfin, na wat heen en weer gereden te hebben de achteringang van de Maaspoort ontdekt. Rap alle spullen uit de bus en even kijken waar we moesten melden dan. Hum, niet te vinden. We troffen de drummer van Rowen Heze nog aan maar ook die had geen idee, die mannen hebben roadies voor dat werk. 🙂

Hé, een ingang. Oei, wat was dat? Trap op, trap af, nog meer trappen, smalle gangen, mega trap naar beneden en daar stonden we dan… Dat moest makkelijker kunnen, want met al onze spullen zou dat een lijdensweg worden. Nu ja, beetje rondrennen dan maar en uiteindelijk bleek het poepsimpel te zijn.

We stonden op tijd klaar, even goed samenwerken en alles op de buhne knalle. Mega korte soundcheck (lees: je speelt 1 noot, “Joe, is goed, volgende!”) en na een rap biertje mochten we!

We werden aangekondigd. Melderslo en Hegga blijken synoniemen te zijn en toch…

We hadden er zin in! Jasper’s micro deedhet helaas niet maar dat werd bij de tweede zin opgelost. Hop, meteen door naar nummer twee. Dan even een woordje van Jasper en doorgaan maar. Het liep echt super allemaal, en het publiek (dank je Hegga) deed goed mee. Plein stond ook nog goed vol. Bam! volgende nummer alweer, wat is dat toch een genot om op zo een plek te spelen. Bij nummer vijf hadden we ook nog allen goed geluid op de monitor, en stond de micro bij Koen’s versterker ook weer recht. 🙂 Het is af en toe even improviseren bij zo een festival. 

Koen op de Hammond, vette rock en veel te rap waren we alweer bij ons laatste nummer. En daarna? Daarna hoorde we een hele hoop “Zugabe!” De buhnemeester zei: Hebben jullie er nog een? De organisatie stond er achter nee te schudden want we lagen achter op het programma. Maar goed. Cor greep rap een microfoon en riep: Tuurlijk! Gas er op. Tijd voor Fiësta!!!

Na de toegift hebben we in luttele minuten de buhne ook weer leeggetrokken en de bus volgestouwd. Nog even naar het artiestencafé voor een drankje, terwijl Jasper alweer onderweg was naar Horst voor een optreden met de Happy Hotdogs. Even nagenieten en toen weer richting Hegga. Op naar de volgende!

Zoepkoel! Het waas Doezend


Man o Man o Man… Wat waas dat vét!

Jajaja, Na alle repetities, besprekingen, discussies, dansjes en biertjes mochten we weer. Na de receptie van de Jeugdprins en het uitkomen van het jeugd boerenbruidspaar was er tijd voor Richtig Spiêt!

In de ochtend hadden we alles opgebouwd en een uitgebreide soundcheck gedaan. Met dank aan de mannen van Soundwave. En na wat rust in de middag waren we er klaar voor.

En wat was dat prachtig. Ook als was Silvijn er even niet toen Cor al begonnen was (dan maar een extra lang intro). De muziek begon, de gordijnen gingen open, Jasper knalde de bühne op en los was het. Mega vet! Ergens rond het derde nummer speelde we de zaal helemaal plat. Helaas ook de stoppenkast. Grrr, geen stroom? En dan? Dan maak je gewoon het nummer acapella af. Gevolgd door Hegelsum mien durpke. De zaal deed fantastisch mee. Kicken!

Toch nog even de gordijnen dicht moeten maken want het euvel was niet super snel verholpen maar na een kleine 10 minuten konden we weer. En toen ging het helemaal los. Prachtig om voor zo een uitzinnig publiek te mogen spelen. Hordes kids op de bühne, super leuk!

Jos, de voorzitter van de carnavalsvereniging hebben we ook nog op de bühne gehaald om zijn winnende lied te zingen. Zonder dat we dat ooit geoefend hadden. Maar het ging briljant.

Na het intermezzo met Jos en de bekendmaking van het huiskamer concert konden we lekker doorvlammen. Het liep super. Iedereen had er een goed gevoel over. Cor wist de band nog te verrassen door een compleet nieuwe tekst te hebben op het nummer Fiësta. (De achtergrondzangers hadden een blaadje gekregen met het refrein, de rest van de band wist van niks). Koen vlamde op de ietwat wankele Hammond. Briljant!Hier hadden we het tenslotte allemaal voor gedaan en zo veel tijd voor geïnvesteerd. Maar het resultaat was Doezend!

Marcel bedankt voor de foto’s! 

Hegga bedankt! Op noa de Zoepkoel.


Nog steeds volop aan het oefenen.

En soms gaat dat oefenen voortreffelijk, soms ook wat minder. 🙂

We hubbe der zin in!

 


kekke shit

Wat hebben we toch weer veel geleerd vandaag. Zo blijkt in drummers jargon kekke shit te staan voor een tempoversnelling in swingfeel met een behoorlijke drive. Echt waar! Silvijn had in zijn aantekeningen kekke shit staan en dus moesten wij maar weten wat het was.

Nu ja, het was in elk geval al duidelijker dan de Kolo van Soen, en het couplet wat een refrein was of toch niet van Cor.

Rob stinkt maar voor de rest was het een toffe repetitie. Inmiddels brengen we de nodige nuance aan in de nummers, worden overgangen en rifjes geperfectioneerd en gaat het vast helemaal goed komen met die tamboerijn. Wij zijn er zo goed als klaar voor. Laat het seizoen 2018 maar beginnen!


Vlam, Weer een nieuw nummer.

Jajaja, de repetities gaan steeds beter. Met zo ongeveer bijna de gehele bezetting waren we weer rap vertrokken. Jasper was er helaas niet bij maar dat gaf ons mooi de kant Cathy vol aan het werk te zetten.

En terwijl Silva het puntje van zijn er weer eens bijna af beet, beet de rest van de band zich vast op een nieuw nummer. En warempel, het was complexer dan we dachten. Niet getreurd, na ruim 2 uur sleutelen hebben we ook deze zitten. Jasper gaat gewoon zijn trompet oppoetsen voor een mooie solo en dan staat ook deze als een huis.

Hier alvast een voorproefje! (let op de knipoog van Cat!)


Het kan snel gaan…

Hoppakee, een nieuwe repetitie en een nieuw nummer. 

En na één keer spelen vonden we het eigenlijk helemaal niks. En na twee keer ietsje minder niks, na drie keer “mwah” en bij de 23e keer was het plots wel leuk!

Je hebt het wel eens, helaas een repetitie waarbij we er niet allemaal ware maar daardoor niet minder productief. Doorzetten hoort er ook bij, en dan komt er ook wat!

Met dank aan Paul voor het uitzoekwerk, en de mooie blik op zijn verleden… 🙂 Wij richten ons op de toekomst! Meterik, here we come! Gaas op de lollie!


Shit, hoe ging ut ok alweer?

Pluggen maar

Pluggen maar

Met toch bijna de voltallige band weer een begin gemaakt. Allereerst met alles aansluiten, inpluggen en klaarzetten, dan met zoeken naar kabels en statieven. Het is even prutsen maar dan heb je ook wat.

Leuk om weer alles op te pakken en te repeteren. Wel te merken dat we niet helemaal alles helder hadden. En ook dat soms de vingers het niet bijhielden. Maar toch! We zijn weer in voorbereiding, het eerste nieuwe nummer is ook al uitgezocht!